Een prachtig blog van Fija van der Weide over ‘Rust’.

Als ik in actie ben en vanalles moet regelen, betekent RUST voor mij:

ik Ren liever
Uit de weg
Saai
in de Toekomst wel een keer

Vaak weet ik wel ergens dat ik beter pauze kan houden, maar de vage ‘belofte’  dat ik pas rustig word als alles af is, houdt me rennend en vliegend. En die beloofde rust lijkt toch elke keer op zich te laten wachten…

Als ik RUST heel bewust opzoek, de actie even laat liggen, dan betekent RUST ineens:
Ruimte
Uitzicht
Stilte
Toevertrouwen

Rust opzoeken lukt me vaak het beste als ik even alleen ben en de stilte verwelkom. Vaak voel ik allerlei weerstand als ik alleen ben. Er komt onrust naar boven en daar ren ik -als bijna automatisch- liever keihard voor weg. Maar als ik alleen zijn verbind met onrust en een soort chaos, mis ik ook de weldadige vruchten van zelfgekozen afzondering. Bepaalde bronnen kan ik alleen aanboren als ik op mezelf ben. Me regelmatig afzonderen maakt mijn geest scherper, mijn blik op de dingen om me heen wordt authentieker en onafhankelijker van de heersende tijd. In de stilte, als ik de onrust kan doorstaan, kom ik in contact met wie ik echt ben. Dat is hip geformuleerd, maar het is wel hoe het is.

Ik las pas ergens:
‘Vanuit de stilte kun je kijken naar de wereld zoals hij is.
Stilte is vrij van oordeel en van moeten. Stilte geeft ons de kans te ontspannen met de realiteit van plezier en pijn, vreugde en verdriet, hoop en wanhoop.’

En wat zo mooi is? Als ik daar ben, in die stilte, losser van allerlei patronen en -als ik eerlijk ben- los van angsten en zorgen die blijkbaar spelen, dan voel ik ruimte. Ruimte voor de ware Bron: voor de liefde en vrede van God. De echte RUST. Vanuit dit rustige perspectief lees en hoor ik Zijn woorden heel anders dan vanuit het rennen en vliegen. Dan is de realiteit ineens heel rustig. Dan snap ik de monniken en nonnen ergens wel die hun leven hieromheen opbouwen.
Maar eh, midden in het drukke (gezins)leven kan ik dit ook. Het vraagt wat vaker bewuste keuzes om even alleen te zijn. Wat lef om door de onrust heen te gaan.
Maar dan heb ik wel even een heerlijk moment met Ruimte, Uitzicht, Stilte en Toevertrouwen (en Inzicht en Genieten).

God zegt zelf: In rust en inkeer ligt jullie redding, in geduld en vertrouwen ligt jullie kracht (Jes. 30:15). Bemoedigend.

Niet easy, ook niet echt cool. Maar wel heel verrijkend.
Ik ga ervoor. Jij ook?

Fija